1. SKIP_MENU
  2. SKIP_CONTENT
  3. SKIP_FOOTER
  • آخرین بروزرسانی: یکشنبه 25 فوریه 2018. برابر با یکشنبه, 06 اسفند 1396

حزب مشروطه ایران ( لیبرال دموکرات ) در این راه است

.

از آنجاکه هموند و همرزم! گرامی آقای احسانی‌پور مقاله خود را قبل از اینکه با دوستان حزبی‌اش در میان بگذارد در سامانه اخبارروز به درج رساند و بعد از آن نشریه وزین تلاش به نقل از اخبارروز در سامانه خود اقدام به نشر آن نمود، اشکالی در این نمی‌بینم که مطالبی را نه به عنوان جوابیه بلکه به عنوان آگاهی بدنه حزب و هم برای اطلاع مردمی که به ما توجه دارند بنویسم هر چند تا به حال چندین بار در باره آن از طرف هموندان آگاه حزب در مناسبت‌های گوناگون و با انشاء‌های مختلف نوشته شده است.
خوشبختانه یا بدبختانه مفاد قطعنامه اخیر حزب پس از کنفرانس سالانه‌ای که برای نخستین بار در فضای مجازی اینترنت برگزارگردید، حساسیت‌ هایی را برانگیخته تاجایی که, برخی هموندان را در راه و روش و اهداف حزب به شک و تردید انداخته است. بد نیست نگاه دقیق‌تری به موضوع قطعنامه و فراتر از آن به حزب مشروطه ایران ( لیبرال دموکرات ) بیاندازیم. زیرا، شک و تردید یک یا دو نفر از هموندان جدید و قدیم نسبت به سیاست‌گذاری‌های حزب که هر از گاهی در جلسات دفتر پژوهش حضور بهم می‌رسانند و طبیعتا از روند بحث‌ها و نتیجه‌گیری‌ها آگاهی کافی ندارند نباید باعث سردرگمی هموندان شده و یا شک در بین دگراندیشان در باره راه و روش و آینده حزب بوجود بیاورد.

حزب مشروطه ایران ( لیبرال دموکرات ) پای‌بند به منشور و پیوست‌های آن است. اگر غیر از این باشد نمی‌تواند در نقش یک حزب سیاسی آینده‌ای را برای خود تصور کند.

حزب چون به منشورش اعتقاد دارد در ه رفرصت مناسبی به آن عمل می‌نماید، مطرحش می‌سازد و در نوشته‌ها و قطعنامه‌هایش به آن اشاره می‌کند. شفاف‌تر از آنچه آمد نمی‌توان اعتقادی را بیان نمود و ساده‌تر از این هم نمی‌شود توضیح داد.
تنها مورد حساسیت برانگیز و اختلاف زا از این جمله منشور است" ما نوع نظام مشروطه پادشاهی را بهترین می‌دانیم "
تمام خرده‌گیری‌ها و بهانه‌گیری‌های دیگر از قبیل عدم دفاع روشن از جنبش – تحریم یا حمله نظامی همه در مرحله بعدی قرار می‌گیرند و نشان از آزردگی خاطرآگاه‌انه یا ناآگاه‌انه اظهار کنندگانشان از مورد یاد شده دارد. اگر ما آن نکته حساس را از نوشتار و گفتار خود حذف کنیم دنیا بر وفق مراد کسانی خواهد گردید که تا به حال با حزب اختلاف داشتند و اصولن دیگر جای بحثی برای ایشان باقی نمی‌ماند. چند بار باید اعلام نمود که حزب و بویژه بدنه آن به منشور و مفاد آن پایبند و متعهد و معتقد است تا ما را در راه مبارزه‌مان به حال خویش واگذارند (از طلا گشتن پشیمان گشته‌ایم مرحمت فرموده ما را مس کنید) و اگر باری از شانه ما بر نمی‌دارند بر آن نیافزایند. این اتفاق نخواهد افتاد که این بند از منشور جدا و یا اشاره به آن در هر زمان و موقع و در هر نوشتار و گفتار که لازم باشد انجام نگیرد.
بغیر از این, اگر منصفانه بنگریم حزب در هر زمان که توانسته چه در نوشتار و چه در گفتار خطر حمله نظامی و یا حمایت از تحریم‌ها بخصوص اگر هوشمندانه باشد را بصراحت گوش زد نموده و به دفاع از جنبش سبز پرداخته است‌. فکر نمی‌کنم کسی هم ما را مورد عتاب قرار بدهد اگر با صدای بلند اعلام بکنیم که با جنگ مخالفیم- حق و وظیفه یک حزب سیاسی با موقعیت ما است که بگوید، جنگ فقط به پایداری رژیم کمک می‌کند و در حین حال زیرساخت‌های کشور را نابود می‌کند.
حزب خود را بخشی از جنبش سبز مردم ایران می‌داند و بارها گفته شده که از مردم ایران باید حمایت شود. ما از این راه دور که حتا دستی بر اتش نداریم و تمام هم و غم ما جوابیه نوشتن یا اعتراض و خرده‌گیری از دیگران و اکنون از خودی است! چه می‌توانیم انجام بدهیم؟ سلیقه‌های مختلف در مورد جنبش اصلن مهم نیست مهم این است که ما بغیر از اعتراض و انتقاد ناروا، چه در چنته داریم.
همانطورکه بارها گفته شده حمله نظامی آخرین فاجعه‌ای می‌تواند باشد که کشور ما را در باتلاقی بیاندازد که در آمدن از آن غیر ممکن باشد . هرچند مردم ایران آنقدر در عذاب و گرفتاری هستند که بعضا تکرار می‌کنم بعضا جنگ برای‌شان راهی برای رهایی از دست این رژیم باشد . اما باید توجه داشت و تاکید نمود که عواقب آن بدتر از وجود ناپاک جمهوری جهل و جنون اسلامی است.
به همین دلیل بهترین راه مبارزه با این رژیم تحریم‌های اقتصادی است هر چند که مردم باید فشارهای آن را تحمل کنند اما به مراتب بهتر از یک حمله نظامی است‌. بخصوص اکنون که صحبت تحریم‌های بانکی و نفتی هم در جریان است .
تمامی این موارد در قعطنامه اخیر حزب آمده است و امید است که دوستان معترض با دید وسیعتری به آن بنگرند.
مطلب دیگری که می‌شود در این جا به آن اشاره کرد این است که بدون یک اپوزیسیون فعال، دلسوزو شکل یافته از حداقل مشترکات مرامی و عقیدتی, بعد از این سی و اندی سال و بخصوص در شرایط فعلی, هم مشکل حمله نظامی باقی می‌ماند و هم تحریم‌ها و جنبش سبز بی اثر خواهند شد.
جامعه بین‌المللی برای کمک به مبارزات آزادیخواهانه همه ما احتیاج به یک نهاد مشترک از اپوزیسیون ایرانی دارد. هیچ فرد یا گروه به تنهایی نه وکالتی از طرف مردم ایران دارد و نه می‌تواند طرف گفتگوی جامعه بین‌المللی قرار بگیرد. بنابر این نیاز به همراهی همه از داخل ایران تا در اینسوی آبها وجود دارد.
یاری گرفتن سیاسی از جامعه بین‌المللی که حاظر به کمک کردن است هیچ ایرادی ندارد. نشست و برخاست با مقامات خارجی که حرفی برای گفتن دارند و اثر گذار هستند گناه نیست. شرکت کردن در جلساتی که بتواند گفتار و کردار ما را به دیگران نشان بدهد جرم نیست. همکاری بادگراندیشان تا به آن اندازه که به مبارزه مردم یاری رساند از اصول ما است.
درست‌گویی و نه تنها خوش‌گویی، صداقت و قاطعیت با همگان را ما از زنده یاد داریوش همایون استاد بزرگوارمان آموخته‌ایم و در عمل هم سعی به کاربردنشان داریم، چه با یاران حزبی خویش چه با دیگران. آرزویمان آن است که در این سعی و کوشش دیگران هم ما را یاری دهند و همراه باشند.

زنده باد ایران

برگه درخواست عضویت
ایمیل دبیرخانه حزب
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

با ما همراه باشید

کتاب‌های علی‌اصغر حقدار

آخرین مقالات درج شده جدید

مشروطه ایرانی و گفتمان ملی…

22 بهمن و خیزش مردم ایران…

تلاش بیهوده حجاریان…

هفدهم ماه دی، روز زن در ایران…

بیانیه جبهه ایران‌گرایان در پشتیبانی از تظاهرات گسترده مردم در ایران…

مقالات دگراندیشان جدید

مشکل، مردم ایران نیستند؛ رژیم جانی‌شان است…

قیام ملی نقاب (نجات قیام ایران بزرگ)…

آیت‌الله مایک؛ آمریکاییِ مسلمان‌شده‌، رئیس جدید میز ایران سازمان سیا…

ایران را چرا باید دوست داشت؟…

در باغ وحش آخوندها!…

مقالات هم‌اندیشان جدید

بحثی در مقوله رفراندوم درخواستی و بیانیه پانزده اصلاح‌طلب پشیمان…

آیا هدف روسیه تبدیل ایران به یک «حکومت اقماری» است؟…

مارتین لوتر: مردی که به قرون‌وسطی فرمان ایست داد…

تشدید «جنگ سرد» در مناسبات آمریکا و ایران…

جشن مهرگان، تجدید پیمان با مهر و روشنایی…